Forma elektroniczna przewidziana w art. 78 (1) Kodeksu Cywilnego polega na złożeniu oświadczenia woli w postaci elektronicznej (w pliku, zwykle tekstowym) i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
W ten sposób przygotowane i podpisane oświadczenie trzeba następnie doręczyć adresatowi. Doręczenie oświadczenia w formie elektronicznej następuje z natury rzeczy za pomocą przesłania odpowiedniego pliku, czyli danych zapisanych na dysku komputerowym albo innym nośniku. Inna forma np. wydruk uniemożliwia sprawdzenie przez odbiorcę oświadczenia czy podpis elektroniczny jest autentyczny.
Oświadczenie woli w postaci elektronicznej jest złożone w momencie wprowadzenia go do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, że jego adresat ma możliwość zapoznania się z jego treścią (art. 62 par. 1 Kodeksu cywilnego). Zwykle chodzi tu o przesłanie i odebranie przez serwer prowadzący konto pocztowe odbiorcy, jednak w grę wchodzą też inne sposoby komunikacji elektronicznej.
Istotą kwalifikowanego podpisu elektronicznego jest to, że zawiera on właśnie specjalny kwalifikowany certyfikat pozwalający na sprawdzenie jego autentyczności. Wydawać takie certyfikaty mogą jedynie kwalifikowani dostawcy usług zaufania. Ich rejestr prowadzi Narodowe Centrum Certyfikacji, zaś samych wpisów do niego dokonuje minister do spraw informatyzacji.
Warto pamiętać, że forma elektroniczna przewidziana w Kodeksie cywilnym nie jest tożsama z czynnością wykonywaną w postaci elektronicznej. Dla zachowania formy podstawowe znaczenie ma podpis kwalifikowany. Sama wymiana dokumentów (np. plików pdf, tekstowych, skanów itp.) bez podpisu, np. w formie e-maila, udostępnienia plików dysku internetowym itp. nie prowadzi do dokonania czynności prawnej w formie elektronicznej. Podobnie nie jest ani formą elektroniczną ani formą pisemną złożenie swego podpisu za pomocą rysika czy palca na ekranie dotykowym.